ای اهل حرم میر و علمدار نیامد…

گل‌واژه ی اشعار خدا بود ابالفضل

اسطوره‌ی احسان و وفا بود ابالفضل

چشمان نجیبش حرم پاک دلان شد

شاه ادب و حجب و حیا بود ابالفضل

میدان همه در سیطرۀ چشم علی بود

در کشمکش معرکه تا بود ابالفضل

وقتی که پدر آمد و دستش به کمر بود

در قلب حرم هروله ها بود: ابالفضل

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

سقای حرم سید و سالار نیامد

دریا شده دیوانه و محو ادب او

ای جان به فدای ترک روی لب او

فهمیده‌ام از شور همه ارمنیان که

افتاده به دل‌های جهان تاب و تب او

فرزندِ علی، جانِ علی، ماهِ قبیله

پنهان شده در برق نگاهش نَسَب او

شرمنده شده و دخترکی… آه بمیرم

آب آوریش کاش نمی‌شد لقب او

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

سقای حرم سید و سالار نیامد

این آخر دلداده گی و آخر دین است

یک مشک و دوتا دست که بر روی زمین است

حالا همه‌ی دشت شده قبضه‌ی عباس

یک دشت که نه، قبضه‌ی او عرش برین است

…

ای اهل حرم میر و علمدار نیامد

سقای حرم سید و سالار نیامد

به مناسبت فرا رسیدن تاسوعای حسینی و شهادت حضرت ابوالفضل العباس (ع)، این ضایعه جانگداز را به همه‌ی شیعیان و عاشقان اهل بیت (ع) تسلیت عرض می‌نماییم. یاد و خاطره ایثار و وفاداری این بزرگمرد تاریخ اسلام، همواره در دل‌های ما زنده خواهد ماند. از خداوند متعال برای همگان توفیق بهره‌گیری از آموزه‌های این روز عزیز و استمرار راه و مرام آن بزرگواران را مسئلت می‌نماییم.

سایانیوز